امام باقر (ع) می فرمایند:

خواب در ابتدای روز مایه نادانی و کودنی است و خواب قیلوله(خواب کوتاه نیمروز)نعمت است

و خواب پس از عصرمایه حماقت و ابلهی است و خواب بین مغرب و عشا مایه محرومیت

از روزی است

رسول خدا فرمودند: چون در شب معراج به اسمان چهارم رسیدم انبوهی عظیم از شتران بار دار را دیدم از جبرئیل سوال کردم که این چه شترانی است و بار انها چیست؟ عرض کرد: ای برگزیده پروردگار! در اسمان ستاره ای هست که در هر سی هزارسال یکبار طلوع میکند ومن سی هزار بار ان رادیدم از ان وقت تا به حال این کاروان شتران می رود و اول ان به اخر نمی رسد. پس حضرت رسول از درگاه پروردگارحکمت این شتران عظیم و بار انها را سوال فرمودند خطاب رسید: بار یکی از شتران رابگشا تا سر ان بر شما معلوم شود پیامبر اکرم چون گشودند دیدند تمام مملو است ازکتاب در مدح و فضلیت حضرت علی .

شخصی به خدمت امام صادق (ع)ازبیماری های گوارشی شکایت کرد

ان حضرت فرمود : صبحانه و شام را بخور و میان ان دو چیزی نخور چون مایه فساداست

مگر نشنیدی که درانجا(بهشت)هر بامداد و عصرگاه رزق خود را خواهند داشت

مفاتیح الحیات